DUEL TEGEN RAAMSDONK EINDIGT ONBESLIST. Dussense Boys toog zondag over de Keizerveerse brug voor de zogenaamde Overmaasche derby tegen Raamsdonk. Corné van de Giessen verving de met een longontsteking aan bed gekluisterde Marrien van de Heuvel. Beiden ploegen verkeren in degradatiegevaar en hadden de punten dus hard nodig.
Dussen opende uitstekend en zette de blauw-witten onder druk. Na vijf minuten was de eerste opsteker al binnen, door een prachtig doelpunt van de weer herstelde André Segeren, die drie tegenstanders omspeelde en in de korte hoek scoorde. Direct daarna kreeg Bart de Rade de 2-0 op zijn schoen, maar dat mislukte helaas. Dussen bleef echter wel het betere van het spel houden. De ommekeer kwam echter na ongeveer een half uur toen Bart de Rade een beetje schlemielig tegen zijn tweede gele kaart – dus rood – opliep. Vanaf dat moment sloop de twijfel in de ploeg van Dussen en begon Raamsdonk het heft in handen te nemen.
Het was dan ook niet zo verwonderlijk dat Frank Schellekens van het team van trainer Eugène van der Heijden direct na rust de gelijkmaker aantekende. De Dussense Boys achterhoede ging hierbij niet geheel vrijuit. Gelukkig gaf de laatste linie van Dussen, met invaller-doelman Corné als een uitstekende sluitpost aan het hoofd, in het verdere verloop van de strijd geen krimp meer.
Dussen trok de laatste tien minuten zelfs het initiatief opnieuw naar zich toe. Rob van Os deed nog van zich spreken met een prima ingeschoten vrije trap, die de Raamsdonk doelman slechts met de grootste moeite tot hoekschop wist te verwerken. De eindstand van 1-1 gaf echter de verhoudingen in veld juist weer.
Dussense Boys staat nu op de derde plaats van onder, met drie punten achterstand op SVC dat echter een wedstrijd meer gespeeld heeft. Niettemin hebben we nog steeds vijf punten voorsprong op Noordhoek en zeven op het onderaan staande Raamsdonk. De onderste stek betekent direct degradatie en de onderste plaats op een na, is veroordeeld tot nacompetitie of een beslissingswedstrijd. Zondag komt het voor Dussen altijd lastige Irene ’58 op bezoek.
